Filmystic

Blog filmowy

lala

Bytom Film Festiwal

Między 7 a 11 września odbył się Festiwal Popularyzatorów Filmowych w Bytomiu. W ciągu tych dni każdy, kto miał ochotę, mógł bezpłatnie obejrzeć filmy dokumentalne, animowane, eksperymentalne oraz fabularne, a także porozmawiać z twórcami i przedyskutować aktualny stan kinematografii.

Wraz ze znajomymi wybrałam się na ten Festiwal w piątek 9 września. Całą czwórką mieliśmy okazję obejrzeć około 200 minut filmów eksperymentalnych, w tym głównie animowanych, co dało w sumie ponad 20 filmów.

W przeważającej większości filmy były dobre, niektóre z nich bardzo dobre, jeden znakomity i jeden straszliwie nudny. Praktycznie wszystkie wyróżniały się brakiem dialogów. Twórcy zagrali obrazem oraz muzyką.

Może zacznę od filmu, który dłużył mi się niesamowicie, a obiecujący tytuł jedynie niepotrzebnie podsycił ciekawość. Mam na myśli Macierz w reżyserii Sławomira Shutego i Tomasza Bochniaka. Mitologia słowiańska w odróżnieniu od greckiej czy rzymskiej prawie wcale w szkołach nie jest przedstawiana, a szkoda! Sądziłam, że dobrym filmem będzie można kogoś do niej zachęcić, jednak etiuda zawiera jedynie jakieś czerwono-niebieskie mazy. Wyłącznie widz, który wcześniej zapoznał się z mitologią, jest w stanie zrozumieć, co się na ekranie dzieje.

Filmy, które mogę uznać za bardzo dobre, które były jednocześnie trochę przerażające, ale i momentami zabawne to Umarłam, co powinnam powiedzieć Mamie?! w reżyserii Sofyi Nabok, Z kamerą wśród śmieci, Łukasza Izerty, The Curse of the Were-Rat, Jana Juliana Responda, Hel, Damiana Krakowiaka, Podkop do nieba, Macieja Lorenca oraz Kreatury, Tessy Moult-Milewskiej.

Umarłam, co powinnam powiedzieć Mamie?!  to film o dziewczynce, która nie odróżnia fikcji od rzeczywistości. Jej mamie nie podoba się zachowanie córki. Nagle dziecko potyka się przed wejściem do domu i umiera. Matka zdaje się tego nie zauważać, ale czy dziewczynka rzeczywiście nie żyje?

Z kamerą wśród śmieci to etiuda propagująca ekologię. Śmieci zostają ożywione, a ich  codzienne życie komentowane jest przez Krystynę Czubównę. 

The Curse of the Were-Rat to film o przekleństwie, które popycha głównego bohatera do zbrodni. Okazuje się jednak, że zbrodniarz posiada serce i potrafi darować życie. Robiąc to jednak, sprawia, że ofiara staje się mordercą.

Hel to groteskowa interpretacja grzechów popełnianych przez ludzi, o tym jak zachowujemy się zerwani ze smyczy. Obiekty i postacie w filmie posiadają jedynie zarys konturów, a ich bezsensowne zachowanie bawi widza.

Podkop do nieba to historia zwierząt natchnionych przez samego Boga. W euforii zdarzeń grupa kretów postanawia dokonać podkopu, by dostać się do nieba.

Kreatury  to opowieść o próbie dostosowania się do społeczeństwa, o niespełnianiu narzuconych standardów, o tym, że nie każdy zasługuje na szacunek i tolerancję.

Wszystkie powyższe filmy są godne polecenia, lecz jeden wywarł na mnie przeogromne wrażenie i jeszcze po seansie długo nad nim myślałam. Mam na myśli Ja, zwierzę w reżyserii Michaliny Musialik. Etiuda opowiada o wyrzutach sumienia oraz o karze, jaką ponosi się za zbrodnię.

Mamy trójkę znajomych. Jeden z chłopców jest chory, nie potrafi sprawnie chodzić. Spędza czas z kolegami, ale traktowany jest przez nich jak zwierzę (dosłownie traktują go jak świnię). W końcu postanawiają go ubić.

Jeszcze nigdy tak krótki film nie wywołał we mnie tyle obrzydzenia i strachu. Jak dla mnie pełna dziesiątka w skali ocen.

Wybierając się na Bytom Film Festiwal, nie nastawiałam się jakoś specjalnie dobrze na filmy, które miałam zamiar obejrzeć. Jestem pozytywnie zaskoczona jakością filmów oraz ich przesłaniem. Serdecznie polecam wybierać się na festiwale tego typu, w szczególności jeśli są bezpłatne. Zainteresowanie nimi nie jest duże, co jest dość dziwne.

Polub mnie i udostępnij dalej!
BytomBytom Film Festiwalco powinnam powiedzieć mamie?!Damian KrakowiaketiudafestiwalFestiwal Popularyzatorów FilmowychHelJa zwierzęJan Julian RespondKreaturyMacierzMichalina MusialikSofya NabokSławomir ShutyTessa Molut-MilewskaThe Curse of the Were-RatTomasz BochniakUmarłamZ kamerą wśród śmieciŁukasz Izerta

Justyna Kalinowska • 22 września 2016


Previous Post

Next Post

Dodaj komentarz

Your email address will not be published / Required fields are marked *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Podoba Ci się mój blog? Udostępnij go dalej